"Córka zawsze rzucała się do przodu przy stole i waliła buzią w kant blatu, a ja co chwilę łapałam ją w ostatniej sekundzie. Teraz ten kant jest schowany pod miękką osłoną i pierwszy raz od dawna zjadłam obiad na spokojnie, a nie z ręką w gotowości."

"Mam już w szufladzie kilka mat z przyssawkami, które mały i tak odrywał i ciskał na podłogę. Tę trzyma naprawdę, bo łapie się i przyssawkami, i zahacza o krawędź stołu. W końcu nie zbieram jedzenia spod krzesła po każdym posiłku."

"Nigdy nie wiem, czym przetarli stół w restauracji, więc wcześniej kładłam córce jedzenie wprost na blat i udawałam, że jest ok. Teraz rozkładam podkładkę i mam to z głowy. Ona je z czystego, a ja nie siedzę z tym z tyłu głowy."

"Synek ząbkuje i w każdej restauracji od razu brał się za gryzienie krawędzi stołu, w ogóle nie dało się go upilnować. Teraz gryzie osłonę i jest zajęty swoim. Po jedzeniu zwijamy podkładkę z okruchami w środku i koniec wycierania wszystkiego dookoła."

"Odkąd córka je sama, każdy obiad kończył się jedzeniem na podłodze i moją czerwoną twarzą, więc przestałam wychodzić. Podkładka łapie większość bałaganu i trzyma jedzenie na miejscu. Znowu umawiam się z dziewczynami na mieście."

"Wychodząc z dzieckiem pakowałam pół domu, osobno gryzak, osobno podkładkę pod jedzenie. To jest gryzak, czysta powierzchnia i osłona na kant w jednym, zwijam i wrzucam do torby. Mniej rzeczy do dźwigania i mniej myślenia przed wyjściem."